Sincapların yediği şeye ne denir ?

Sahne Sihiri

New member
4. SİNCAPLAR NEDEN YİYECEKLERİNİ TOPRAĞA GÖMER?

Sincapların en ilginç davranışlarından biri, topladıkları yiyecekleri farklı noktalara saklamalarıdır. Ekolojide bu davranış besin depolama veya önbellekleme olarak adlandırılır. Özellikle ağaç sincaplarının birden fazla noktaya yiyecek saklamasına dağınık depolama denir.

Bu davranışın temel işlevi, yiyecek kaynaklarının azaldığı dönemlerde kullanılabilecek bir rezerv oluşturmaktır. Sonbaharda toplanan tohumlar ve kabuklu yemişler, kışın besin bulmanın zorlaştığı zamanlarda önemli bir kaynak olabilir.

Ancak burada doğa açısından daha ilginç bir sonuç ortaya çıkar: Sincapların sakladıkları tohumların bir bölümü yeniden bulunamaz ve uygun koşullarda çimlenebilir. Böylece sincapların besin depolama davranışı, bazı ağaç ve bitki türlerinin yayılmasına katkıda bulunabilir.

Bu durum, hayvanların kendi yaşamlarını sürdürmek için geliştirdikleri davranışların ekosistemde daha geniş sonuçlar doğurabileceğini gösterir. Sincaplar tohumları saklarken ormanların geleceğini planlamaz; ancak davranışlarının ekolojik sonuçları arasında bitkilerin yayılması da bulunabilir.

Shuttleworth'un araştırmasında saklanan yiyeceklerin önemli bir bölümünün daha sonra kullanılabilecek kaynaklar oluşturduğu gösterilmiştir. Bununla birlikte her saklanan tohumun yeni bir ağaca dönüşeceği düşünülmemelidir. Tohumun türü, toprağın özellikleri, nem, sıcaklık, tohumun başka hayvanlar tarafından tüketilip tüketilmemesi ve çimlenme koşulları sonucu belirler. Wiley Online Library+1

Forumda tartışmaya değer bir soru şu: Sincapların besin saklaması yalnızca bireysel bir hayatta kalma stratejisi midir, yoksa orman ekosisteminin yenilenmesinde de önemli bir rol oynar mı?

5. SİNCAPLARIN BESLENMESİ MEVSİMLERE GÖRE DEĞİŞİR Mİ?

Evet. Sincapların beslenme düzeni, mevsimsel besin bolluğuna bağlı olarak değişebilir. İlkbaharda tomurcuklar, genç sürgünler ve bazı bitkisel kaynaklar daha erişilebilir hâle gelirken yaz ve sonbaharda meyveler ve tohumlar öne çıkabilir. Kış aylarında ise bazı türler daha önce sakladıkları besinlerden yararlanır.

Kafkas sincabı (Sciurus anomalus) üzerine yayımlanan ve Mammalian Species dergisinde 2016 yılında yer alan tür incelemesi, Türkiye'nin de içinde bulunduğu dağılım alanında meşe palamudu, çam tohumları, ceviz, kestane, fındık ve çeşitli meyvelerin beslenmede rol oynayabildiğini bildirir. Bu örnek, farklı coğrafyalardaki sincapların aynı besin listesine sahip olmadığını göstermektedir. OUP Academic

Mevsimsel değişimleri değerlendirirken üç faktörü birbirinden ayırmak gerekir:

Birincisi, besinin bulunabilirliğidir. Bir bölgede ceviz ağaçları yaygınsa sincapların ceviz tüketme olasılığı artabilir. Başka bir bölgede çam tohumları baskın bir kaynak olabilir.

İkincisi, besinin besleyici değeridir. Yağ ve enerji bakımından zengin tohumlar, enerji gereksiniminin arttığı dönemlerde avantaj sağlayabilir. Ancak yüksek enerji içeriği, bir besinin tek başına bütün beslenme gereksinimlerini karşıladığı anlamına gelmez.

Üçüncüsü, besine erişim maliyetidir. Bir besin teorik olarak çok değerli olsa bile onu bulmak, açmak veya avcılardan korunarak tüketmek fazla zaman ve enerji gerektirebilir. Bu durumda sincap başka bir besini tercih edebilir.

Dolayısıyla bir sincabın belirli bir yiyeceği yememesinden o besini sevmediği sonucunu çıkarmak doğru değildir. Besinin bulunmaması, ulaşılmasının zor olması veya daha avantajlı alternatiflerin bulunması da aynı sonucu doğurabilir.

6. ŞEHİRDE YAŞAYAN SİNCAPLARIN BESLENMESİ NASIL DEĞİŞİYOR?

Şehir parklarında yaşayan sincaplar, doğal besin kaynaklarının yanında insanların bıraktığı veya doğrudan sunduğu yiyeceklerle de karşılaşır. Bu durum beslenme düzenlerini değiştirebilir. Ancak insan kaynaklı besinlerin her zaman yararlı olduğu söylenemez.

Krauze-Gryz ve çalışma arkadaşlarının kentsel ortamlarda kızıl sincapların ek besin tercihlerini inceleyen 2020 tarihli araştırması, hayvanların farklı kabuklu yemişlere ve kabuklu ya da kabuksuz seçeneklere nasıl tepki verdiğini değerlendirmiştir. Çalışmada kontrollü besin seçenekleri sunularak tercih davranışları incelenmiştir. PubMed

Daha yakın tarihli bir araştırmada ise Hokkaido'daki kırsal ve kentsel Avrasya kızıl sincapları karşılaştırılmıştır. Journal of Mammalogy dergisinde 2023 yılında yayımlanan çalışmada araştırmacılar doğrudan gözlemleri kararlı izotop analizleriyle birleştirmiştir. Kararlı izotop analizi, canlıların dokularındaki belirli izotop oranlarından yararlanarak beslenme kaynakları hakkında çıkarım yapılmasını sağlayan bir yöntemdir.

Araştırmacılar, gözlem verilerinde ceviz ve çam tohumlarının önemli yer tuttuğunu; beslenmenin mevsime göre değişebildiğini bildirmiştir. İncelenen besin kategorileri bakımından erkekler ve dişiler arasında anlamlı farklılık bulunmaması da dikkat çekicidir. Bu sonuç, araştırmanın koşullarında cinsiyetin besin kategorilerini açıklayan belirgin bir etken olmadığını gösterir; bütün sincap türlerinde ve bütün koşullarda cinsiyet farklılıklarının bulunmadığını kanıtlamaz. Oxford Academic+1

Burada insan davranışının rolünü de göz ardı etmemek gerekir. Park ziyaretçileri sincapları sevdikleri için onlara yiyecek verebilir. Bu davranış, insanların hayvanlarla bağ kurma isteğini yansıtır. Fakat iyi niyetli bir davranışın ekolojik açıdan her zaman olumlu sonuç doğurması gerekmez.

İnsanların sunduğu besinler doğal kaynakların yerini alabilir, sincapları insanların bulunduğu alanlara daha fazla çekebilir veya besinlerin besleyici özelliklerine bağlı olarak dengeli beslenmeyi zorlaştırabilir. Ayrıca hayvanların insanlardan yiyecek beklemeye başlaması, doğal yiyecek arama davranışlarını ve insanlarla karşılaşma sıklığını değiştirebilir.

Bu nedenle şehirdeki sincapları gözlemlemekle onları sürekli beslemek arasında önemli bir fark vardır. Yaban hayatını korumak isteyen kişilerin yerel yaban hayatı uzmanlarının önerilerini ve park yönetimlerinin kurallarını dikkate alması daha doğru bir yaklaşımdır.

7. SİNCAPLARIN BESLENMESİ NASIL BİLİMSEL OLARAK İNCELENİR?

Bir forum tartışmasında bilimsel bilgiyle kişisel gözlemi birbirinden ayırmak önemlidir. Örneğin bir sincabın üç kez ceviz aldığını görmek, onun cevizleri bütün diğer besinlerden daha çok sevdiğini kanıtlamaz. Böyle bir sonuç için daha sistematik bir araştırmaya ihtiyaç vardır.

Sincapların beslenmesini incelemek amacıyla kullanılan yöntemler birkaç başlık altında toplanabilir.

Doğrudan gözlem

Araştırmacılar belirli süre boyunca hayvanların ne yediğini, ne kadar zaman harcadığını ve hangi besinleri sakladığını kaydeder. Shuttleworth'un çalışmasında olduğu gibi davranışlar belirli aralıklarla kaydedilebilir. Bu yöntem doğal davranışları incelemeye yardımcı olur; ancak gözlemcinin varlığı, hayvanların birbirinden farklı davranması veya bazı besinlerin teşhis edilememesi gibi sınırlılıkları vardır.

Kontrollü besin tercih deneyleri

Hayvanlara farklı besinler sunulur ve her birine yönelme, tüketme veya taşıma davranışları karşılaştırılır. Bilimsel açıdan adil bir karşılaştırma için besinlerin miktarı, sunuldukları konum, kabuklarının durumu ve gözlem süresi gibi değişkenler kontrol edilmelidir.

Bir besinin daha sık alınması, tek başına o besinin en besleyici seçenek olduğunu göstermez. Hayvanın besini açma kolaylığı, kokusu, alışkanlıkları ve saklanabilirliği de sonucu etkileyebilir.

Besin kalıntıları ve sindirim içeriği analizi

Bazı araştırmalarda tüketilmiş tohumlar, dışkı örnekleri veya uygun bilimsel ve etik koşullarda elde edilen sindirim sistemi örnekleri incelenir. Bu yöntemler tüketilen besinleri belirlemeye yardımcı olabilir. Ancak her besin aynı ölçüde sindirilmediği için geride kalan parçalar gerçek tüketim miktarını tam olarak yansıtmayabilir.
 
Üst